Ξεκαθαρίζουμε πως το ιστολόγιο των Ελλήνων μαθητών δεν έχει ουδεμία απολύτως σχέση με κανένα κόμμα , καθώς οι διαχειριστές του πιστεύουν πως ο πατριωτισμός ανήκει σε ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες παρά τις προσπάθειες καπηλείας του από διάφορα κόμματα και πολιτικές ιδεολογίες ! "Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΑ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΑ ΕΔΑΦΗ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ " ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

Λέλα Καραγιάννη


Λέλα Καραγιάννη


Στο Ρέθυμνο υπάρχει και η οδός Λέλας Καραγιάννη. Αδιάφορος περνά ο σημερινός Ρεθεμνιώτης, ίσως επειδή δεν είναι πολλοί που γνωρίζουν ότι στο πρόσωπο της ηρωικής αυτής γυναίκας τιμάται η πολύτεκνη μάνα και μια κορυφαία της Αντίστασης.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο γιος της Βύρων, η μητέρα του οργάνωσε στην Αθήνα, μια από τις πρώτες ομάδες που πολέμησαν τον εχθρό και προσπαθούσαν με τους αγώνες τους να κρατήσουν υψηλό το φρόνημα του ελληνικού λαού Είχε επτά παιδιά να φροντίσει, να θρέψει, να μεγαλώσει. Αλλά δεν ξέχασε και το χρέος της σαν Ελληνίδα. Την οργάνωση ονόμασε «Μπουμπουλίνα» και την απετέλεσαν λίγοι στην αρχή, αποφασισμένοι πατριώτες, και τα μεγαλύτερα απ’ τα παιδιά της. Άρχισε να προκαλεί σαμποτάζ σε βάρος των κατακτητών και ήρθε σε επαφή με το συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής, όπου διαβίβαζε πληροφορίες για τις κινήσεις του εχθρού.
Τον Ιούνιο του 1944 έγιναν οι πρώτες συλλήψεις και στελεχών της οργάνωσης «Μπουμπουλίνα». Αυτές οι συλλήψεις την ανησύχησαν και παρά την κλονισμένη της υγεία βγήκε, πολλές φορές, κρυφά απ’ το νοσοκομείο για να ειδοποιήσει τους συνεργάτες της να εξαφανισθούν. Κάποια στιγμή πληροφορήθηκε από άνθρωπο μέσα απ’ τα Ες-Ες, ότι επέκειτο και η δική της σύλληψη.
Μάταια την προέτρεψαν να κρυφτεί. Ήθελε να αναλάβει τις ευθύνες της χωρίς να θυσιαστούν αθώοι. Η Λέλα Καραγιάννη θυμίζει μέσα από τη στάση ζωής της και τις αρχαίες Σπαρτιάτισσες μάνες. Πριν συλληφθεί έλεγε στα παιδιά της: «Αν ποτέ σας πιάσουν οι Γερμανοί, να δείξετε γενναιότητα και να μην λυγίσετε, γιατί έτσι θα επιβαρύνετε περισσότερο την θέση σας. Προσέξτε καλά, δεν ξέρετε τίποτα για το τι έκανα, έτσι μόνο θα γλιτώσετε, και δεν θέλω να κλάψετε ή να πενθήσετε για μένα, μόνο να σκέπτεστε, ότι ό,τι κάναμε το κάναμε για την πατρίδα και αυτό θα σας ανακουφίζει».

Ο σκοπός του αγώνα δεν της επέτρεψε να λυγίσει ούτε και μπροστά στο μαρτύριο των παιδιών της που συνελήφθησαν κι αυτά. Μάταια ο ανακριτής Μπέκε πίστεψε ότι η μάνα θα λύγιζε μπροστά στο θέαμα των παλικαριών της που είχαν υποστεί φρικτά βασανιστήρια.
Δεν έδειξε να κλονίζεται ακόμα κι όταν ο Μπέκε έσπρωξε στον τοίχο του γραφείου του τα δυο αγόρια της Λέλας και βάζοντας το πιστόλι του εναλλάξ στον κρόταφό τους, την προειδοποίησε κοιτάζοντας το ρολόι του: «Λέλα Καραγιάννη, πρόσεξε καλά, σου δίνω δυο λεπτά προθεσμία, για να μου απαντήσεις σ’ αυτά που σ’ ερωτώ, διαφορετικά θα εκτελέσω, τώρα εδώ μπροστά σου, ένα-ένα τα παιδιά σου. Λέγε, γιατί θα πιέσω την σκανδάλη, πού έχεις τον πομπό σου, ποιος τον χειρίζεται, με ποιους συνεργάζεσαι, ποιες είναι οι πηγές απ’ τις οποίες παίρνεις τις πληροφορίες για τις κινήσεις μας, ποιοι είναι οι συνεργάτες σου, πού βρίσκεται ο καπετάνιος Χρυσίνης με το καΐκι του».
Το περίστροφο του Μπέκε έσπρωχνε το κεφάλι του γιου της Νέλσωνα, και το έκανε να γέρνει, ήταν αγριεμένος και φαινόταν αποφασισμένος να εκτελέσει την απειλή του. Τότε η Λέλα Καραγιάννη με σταθερή και ήρεμη φωνή του απάντησε: «Τα παιδιά μου, εγώ τα γέννησα, δικά μου είναι, αλλά πρέπει να ξέρεις ότι πρωτίστως ανήκουν στην πατρίδα μας. Πρόσεξε καλά, και πάλι σου λέω ότι αυτά δεν ξέρουν τίποτα και άδικα θα τα σκοτώσεις». Η ψυχή της έτρεμε καθώς τα έλεγε αυτά, η φωνή της ηχούσε παράξενα, επίσημα και κατηγορηματικά, ο Μπέκε έμεινε άναυδος, αμήχανος. Τελικά τράβηξε το πιστόλι απ’ τον κρόταφο του Νέλσωνα και βάζοντάς το μέσα στην πέτσινη θήκη που κρεμόταν απ’ την ζώνη του, είπε τρέμοντας από οργή: «Τα παιδιά σου τα χρειάζομαι προς το παρόν, και μόλις τελειώσω μ’ αυτά, υπόσχομαι να τα στείλω στο εκτελεστικό απόσπασμα, να μην αμφιβάλλεις γι’ αυτό».

Η Λέλα Καραγιάννη, η ηρωίδα Πολύτεκνη Μάνα, εκτελέστηκε από τους Ναζί στις 7 του Σεπτέμβρη 1944, λίγες μόλις μέρες πριν χαράξει η λευτεριά για την οποία τόσο είχε αγωνιστεί.

Πηγή: http://politismosrethymno.blogspot.com/2011/05/blog-post_07.html