Ξεκαθαρίζουμε πως το ιστολόγιο των Ελλήνων μαθητών δεν έχει ουδεμία απολύτως σχέση με κανένα κόμμα , καθώς οι διαχειριστές του πιστεύουν πως ο πατριωτισμός ανήκει σε ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες παρά τις προσπάθειες καπηλείας του από διάφορα κόμματα και πολιτικές ιδεολογίες ! "Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΑ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΑ ΕΔΑΦΗ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ " ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2013

ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ


H πρώτη Ελληνική σημαία με το λευκό σταυρό σε γαλανό φόντο, σχεδιάστηκε, υφάνθηκε, ευλογήθηκε και υψώθηκε στην Μονή Ευαγγελίστριας στη Σκιάθο το 1807. Σ’ αυτή ο μοναχός Νήφωνας όρκισε πολλούς οπλαρχηγούς μεταξύ αυτών και τους Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και Ανδρέα Μιαούλη, μετά από μεγάλη σύσκεψη που έκαναν για να καταστρώσουν το σχέδιο δράσης του αγώνα. Ο Σταυρός ήταν το σύμβολο της κυρίαρχης Χριστιανικής πίστης του Ελληνικού λαού αλλά ο Σταυρός είναι παράλληλα ένα προαιώνιο (προχριστιανικό) Ελληνικό σύμβολο.



H ελληνική σημαία με την επίσημη μορφή της οποίας καθορίστηκε το 1822, ο τύπος και τα χρώματα (κυανό και λευκό) της εθνικής σημαίας καθιερώθηκαν τον Ιανουάριο του 1822 στην Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου. Το Μάρτιο του ίδιου χρόνου το Εκτελεστικό Σώμα (Κυβέρνηση), όρισε με διάταγμα τρεις τύπους σημαιών : μια σημαία ξηράς και δυο θαλάσσης, μια για το πολεμικό και μια για το εμπορικό ναυτικό.

Η σημαία της ξηράς είχε σχήμα τετράγωνο, κυανό και έφερε έναν λευκό σταυρό που κάλυπτε όλη της την επιφάνεια. Οι σημαίες της θαλάσσης είχαν την ίδια μορφή που διαθέτει η σημερινή εθνική σημαία. Μοναδική διαφορά στη σημαία του εμπορικού ναυτικού ήταν η αντιστροφή των χρωμάτων (κυανό αντί λευκού) στη θέση του σταυρού. Η σημαία των εμπορικών πλοίων εξομοιώθηκε με εκείνη των πολεμικών το 1828, όταν αναγνωρίστηκε ότι τα εμπορικά πλοία είχαν λάβει μέρος στον αγώνα ως πολεμικά.

Από το 1922 και μέχρι το 1978 η Ελληνική Σημαία μας ήταν η επονομαζόμενη σημαία της ξηράς και έφερε στη μέση από άκρο σε άκρο ένα μεγάλο άσπρο Σταυρό. Ο Ελληνικός λαός για δεκαετίες τραγουδούσε με καμάρι: «Της πατρίδας μου η Σημαία, έχει χρώμα γαλανό και στη μέση χαραγμένο ένα κάτασπρο Σταυρό. Κυματίζει με καμάρι δεν φοβάται τον εχθρό, σαν τη θάλασσα είναι γαλάζιο και λευκή σαν τον αφρό». Η δοξασμένη αυτή σημαία ήταν και η πολεμική σημαία του έθνους, χιλιάδες Ελληνόπουλα έδωσαν την ζωή τους για αυτή την σημαία.

Δυστυχώς, όμως, στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης αυθαίρετα και χωρίς ποτέ να δοθεί κάποια εξήγηση έγινε αλλαγή του Ιερού μας Συμβόλου με το Νόμο 851/1978 (ΦΕΚ 233 τ. Α΄), από την κυβέρνηση του «Εθνάρχη» Κωνσταντίνου Καραμανλή, όπου καθιέρωσε ως επίσημη σημαία του Έθνους μας την σημαία του πολεμικού ναυτικού. Έτσι, ο ενοχλητικός για τους νεοεποχίτες παγκοσμιοποιητές Σταυρός, περιορίστηκε στο πάνω αριστερό άκρο της Σημαίας μας. Ο Ελληνικός λαός αδιαμαρτύρητα δέχτηκε την παραποίηση του Εθνικού του Συμβόλου. Ένα γεγονός που σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων. Η υλοποίηση της παντελούς αφαίρεσης του Σταυρού από τη Σημαία μας, είναι ο στόχος για την ολοκλήρωση του σχεδίου πριν την επιβολή της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Έτσι, όταν οι αντιστάσεις θα έχουν και άλλο μειωθεί, θα μπορέσουν να αφαιρέσουν πολύ πιο εύκολα τον «ενοχλητικό» Σταυρό.

Εμείς οι Αγανακτισμένοι Αποφασισμένοι Έλληνες ξεκινάμε αγώνα για την επαναφορά ως επίσημης σημαίας του κράτους την σημαία με το λευκό σταυρό στο κέντρο μέσα σε γαλανό φόντο. Ας τελειώσει η επονείδιστη για την χώρα μεταπολίτευση με την επαναφορά της πρώτης μας σημαίας. Τιμούμε την υπάρχουσα σημαία, η οποία θα παραμείνει όπως ήταν ο αρχικός σκοπός της ως ναυτική. Ας απαλλαγούμε από μνημόνια και ξένους κατακτητές με ένα καινούριο (παλιό) σύμβολο αγώνα και ενότητας όλων των Ελλήνων.

ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ