Ξεκαθαρίζουμε πως το ιστολόγιο των Ελλήνων μαθητών δεν έχει ουδεμία απολύτως σχέση με κανένα κόμμα , καθώς οι διαχειριστές του πιστεύουν πως ο πατριωτισμός ανήκει σε ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες παρά τις προσπάθειες καπηλείας του από διάφορα κόμματα και πολιτικές ιδεολογίες ! "Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΑ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΑ ΕΔΑΦΗ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ " ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Η ανιστόρητη Τουρκία θέλει να μας «σερβίρει» τούρκικο καφέ!



Την ονομασία και την… πατρότητα του καφέ, διεκδικεί η Τουρκία, η οποία θέλει να επιβάλλει την ονομασία «τούρκικος καφές» παγκοσμίως με απόφαση της UNESCO! Η κρίσιμη συνεδρίαση ξεκινά στις 2 Δεκεμβρίου στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.

Το Τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, αγνοώντας προκλητικά την ιστορία προσπαθεί να πάρει την πατρότητα του «αραβικού» καφέ (αν δεχτούμε την προέλευσή του) και να... προσφέρει «τουρκικό καφέ» στην υφήλιο μέσω της... UNESCO με μοναδικό στόχο να «σβήσει», τον δημοφιλέστατο στους ξένους «Greek coffee» και κατ’ επέκταση, όλους τους άλλους «συγγενείς» καφέδες!

Την «μάχη» αυτή θα τη δώσει στην ερχόμενη συνεδρίαση Επιτροπής της UNESCO στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, Μπακού στις 2-8 Δεκεμβρίου!

Από πέρυσι τέτοια εποχή το Τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, ξεκίνησε τις προετοιμασίες για διοργάνωση που θα γινόταν στο Παρίσι προκειμένου να συμπεριληφθεί ο λεγόμενος «τουρκικός καφές» στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας, στην UNESCO!



Από τότε φαίνεται πως έγιναν κάποια βήματα και πρόσφατα στην τουρκική εφημερίδα Vatan με τον τίτλο «Υπό την προστασία της UNESCO ο τουρκικός καφές», διαβάσαμε ότι η Επιτροπή για την προστασία της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Εκπαιδευτικού, Επιστημονικού και Πολιτιστικού Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) προωθεί δράση για να συμπεριληφθεί στον «Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο» η κουλτούρα και παράδοση του τουρκικού καφέ! Μετά την έγκριση της επιτροπής που αποτελείται από ειδικούς, έγραψε η εφημερίδα, θα οριστικοποιηθεί αν ο τουρκικός καφές θα συμπεριληφθεί στον «Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο» του Οργανισμού.

Φανταζόμαστε - και ελπίζουμε - ότι οι αρμόδιοι στα δικά μας Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, ο κ. Π. Παναγιωτόπουλος και η κ. Όλγα Κεφαλογιάννη, θα έχουν σηκώσει ήδη, τα...μανίκια τους και θα έχουν σχεδιάσει την αντεπίθεσή τους για να πάρει ο ελληνικός καφές την θέση που του αξίζει!

"Επί ποδός πολέμου" η Ελλάδα

Και φυσικά θα έχουν ζητήσει και την συμπαράσταση του ΥΠΕΞ και άλλων κρατών τα οποία βρίσκονται στο «στόχαστρο» της τουρκικής απάτης σχετικά με την πατρότητα της ονομασίας



Επί ποδός πολέμου και η κ. Αικατερίνη Τζιτζικώστα, Πρόεδρος Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO- μητέρα του Περιφερειάρχη Μακεδονίας η οποία έχει ήδη ετοιμάσει τα ...μπρίκια της!

Άλλωστε η ''διαμάχη'' επί του θέματος είναι διαρκείας και δεν πρέπει ούτε εμείς ούτε οι Άραβες, ούτε άλλες διεκδικήτριες χώρες- ανάδοχοι, να αφήσουμε τον γνωστό αχνιστό καφέ στα χέρια της Άγκυρας, αμαχητί! Άλλωστε ούτε ένας Οργανισμός όπως η UNESKO μπορεί να δεχθεί, χωρίς να μπει στην ουσία με βάσει την γνώση των ειδικών, την ονομασία ''τουρκικός καφές'' σε βάρος άλλων ονομασιών, τις οποίες προαναφέραμε!

Στις αφηγήσεις για την άλωση της Κωνσταντινούπολης διάφοροι χρονικογράφοι αναφέρουν ότι η "Πόλις" είχε περί τα 300 με 500 καφενεία. Κατά τις προφορικές παραδόσεις η διάδοση του «αραβικού» καφέ ξεκίνησε από το λιμάνι της Υεμένης και έφτασε στην Ελλάδα, από όπου και ταξίδεψε στα Βαλκάνια...

Η ιστορία του καφέ αρχίζει στην έρημο της Αβησσυνίας… Ακόμα και σε θέμα της, η τουρκική κρατική τηλεόραση TRT αναφέρει ότι ο καφές ξεκίνησε από την Αβησσυνία.

Η ιστορία και η… καπηλεία

Σύμφωνα με το infographic της βρετανικής εταιρείας design Datadial, τον καφέ ανακάλυψε πρώτος ένας θρησκευτικός μαθητής ονόματι Ομάρ, ο οποίος βρισκόταν εξορισμένος στην έρημο και έμαθε να επιβιώνει με σπόρους και καρπούς από τα δέντρα. Έχοντας πολύ χρόνο στη διάθεση του, καθότι εξόριστος, εξερεύνησε όλους τους πιθανούς τρόπους «μαγειρέματος» των καρπών και πειραματίστηκε με τους σπόρους του καφέ, διαπιστώνοντας ότι ο καλύτερος τρόπος χρήσης τους ήταν το βράσιμο.



Μετά την ανακάλυψη αυτή, ο καφές έγινε σιγά σιγά δημοφιλής στις μουσουλμανικές κοινότητες της Αφρικής και στη Μέση Ανατολή και σιγά σιγά ανακάλυπταν νέους τρόπους βρασίματος των θαυματουργών αυτών σπόρων.

Ανεξάρτητα από την παραπάνω «λεπτομέρεια», οι πρώτοι που παρασκεύασαν τέτοιου είδους καφέ φαίνεται ότι ήταν Βεδουίνοι της Μέσης Ανατολής οι οποίοι, διαβάζουμε σε όλα τα εγχειρίδια, έβαζαν την χύτρα του καφέ πάνω στην άμμο της ερήμου που κάλυπτε τα κάρβουνα για να τα κρατήσει αναμμένα. Γι' αυτό και θεωρείται ότι ο σωστός τρόπος να ψήνεται ο καφές αυτός είναι πάνω στην άμμο- το κάνουν και πολλά καφενεία στην Ελλάδα.

Πολλά βαρύς και όχι…

Όσον αφορά την παρασκευή του καφέ όλα δείχνουν ότι προέρχεται από τον αραβικό κόσμο. Το σίγουρο είναι πάντως ότι παρασκευάζεται με ψήσιμο σε μπρίκι, αλεσμένων σε λεπτή σκόνη καβουρντισμένων κόκκων καφέ και πίνεται περισσότερο από κάθε άλλο είδος καφέ σε πολλές περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, των Βαλκανίων και της Βόρειας Αφρικής. Ο ελληνικός καφές, πίνεται «σκέτος», «με ολίγη», «πολλά βαρύς», «ναι και όχι» , «μέτριος»...

Αυτός λοιπόν ο καφές που έφτασε από τα βάθη της Αφρικής έδωσε την ονομασία του στα διάφορα κράτη που τον έκαναν δημοφιλή… Έτσι, ο μερακλίδικος αυτός καφές λέγεται «ελληνικός» «αραβικός», «αρμενικός», «κυπριακός», «μεσανατολικός», «βοσνιακός», «τούρκικος», κλπ.



Οικειοποιήθηκαν και τον Καραγκιόζη

Να θυμίσουμε ότι στις αρχές του μήνα για μία ακόμη φορά η UNESCO αγνοώντας την ιστορία, έδωσε την «τουρκική υπηκοότητα» στον Καραγκιόζη, επικυρώνοντας σχετική απόφαση που είχε ληφθεί πέρυσι από μία υποεπιτροπή της, η οποία απαρτιζόταν από εκπροσώπους έξι χωρών: της Τουρκίας, της Εσθονίας, του Μεξικού, της Βόρειας Κορέας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Κένυας.

Η υποεπιτροπή είχε συνεδριάσει στο Αμπου Ντάμπι και είχε αποδεχθεί την εισήγηση που συνέταξε το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, βάσει της οποίας τόσο ο Καραγκιόζης όσο και ο Χατζηαβάτης είναι Τούρκοι, άσχετο εάν είναι μία ελληνική παραλλαγή του θεάτρου σκιών, μιας τέχνης που πρωτοεμφανίστηκε στις χώρες της Άπω Ανατολής.
πηγη